Əgər mən də Nobel mükafatı qazansam...

“Nobel mükafatı əsasən dəyərli elmi tədqiqatlar, inqilabi xarakter daşıyan elmi kəşf və ixtiralara görə verilən həm nüfuzlu, həm də maddi dəyəri böyük olan ən ali beynəlxalq mükafat hesab olunur. Söhbət hər bir laureata verilən 10 milyon İsveç kronu- təxminən 1,5 milyon ABŞ dolları həcmində böyük həcmdə pul mükafatından gedirsə, bir alim kimi bu mükafatı alaramsa mən də "onu tam şəkildə bir anda və düşünmədən kimə və nəyə görəsə hədiyyə edərəm" fikrini söyləməyim səmimi səslənməz, inandırıcı olmaz. Belə bir alim olmaq üçün isə ən azı Əziz Səncər kimi maddi-mənəvi qayğılardan uzaq, elmi fəaliyyəti üçün hər cür şərait yaradılan  Amerika kimi bir ölkədə yaşamaq və çalışmaq lazımdır. Belə qayğılardan azad, əsas fikri-zikri nailiyyətləri ilə dünya elminə töhfə vermək olan Əziz Səncərin bu addımını doğulub, boya-başa çatdığı torpağa "vəfa borcu" kimi dəyərləndirirəm.

Mənimsə belə bir mükafatı qazanacağım təqdirdə nəyə və necə xərcləyəcəyimə gəlincə, həmin vəsaiti bərabər şəkildə 3 yerə bölərəm. Onun bir hissəsini tərəddüd etmədən anadan olduğum rayon və ya kənddə ən vacib bir problemin həllinə sərf edərəm. Bu hər hansı yol-su çəkilişi kimi infrasturuktur və ya təhsil-səhiyyə ilə bağlı sosial layihə də ola bilər.

İkinci məbləği dövlətə onun iqtisadiyyatına daha da töhfə verəcək elmi fəaliyyətimin daha da təkmilləşməsinə yönəldərəm.
Qalan hissəsində həm öz, həm də yaxın və kənar imkansız adamların maddi problemlərimin həllinə xərclərdim.
Təvazökarlıqdan uzaq olsa da deyə bilərəm ki, indiyə qədər qazandığım mükafatlarda bu prinsipi gözləmişəm, bundan sonra da belə olacaq”x9d.

Rumiyyə