Əsərdə xoşuma gələn əsas məqam bu qızın hər dəfə istinad nöqtəsi kimi özünün orta məktəb diplomunun olduğunu hayqırmasıdır. Azərbaycan cəmiyyətində də bu cür himayəsiz və cinsi istismara məruz qalmağa məhkum olan qadınların sayı az deyil. Qərb ölkələrindən fərqli olaraq bu insanların hüquqlarının müdafiəsi də çətin olur. Qadınları bu cür vəziyyətə salan kişilərin çoxu kənarda ən çox namusdan-qeyrətdən danışanlar olur. Bizdə əxlaq sanki yalnız qadınların boyuna biçilmiş qadağalar kodeksidir. Kişi içər, çəkər, arvadbazlıq edər kimi deyimlər əslində laqlağıdan çox, adiləşmış bir həyat qaydalarına çevrilib. Halbuki ailə institutunun təməlində qarşılıqlı etimad və sədaqət durmalıdır. Bu əsərdə də öz düşüncəsi və xəyalları olan Firdovsa cəmiyyətdə etibarlılığı ilə tanınan kişilər, şeyxlər, polislər, iş adamları normal ailə qurmaq və müstəqil iradəsi ilə hərəkət imkanı tanımaq istəmirlər. Ənənə və tarixi əxlaq var axı. Ənənənin qoruyucularının böyük əksəriyyəti şəxsi həyatında qadınlara qarşı hər cür vəhşiliyi özlərinə rəva görməkdən çəkinməyənlərdir.
Fikrimcə Azərbaycanda da ilk növbədə qadınların idarəçilik və maddi baxımdan asılılığı olmayan normal maaşlı istehsal müəssisələri açılmalıdır ki, gündəlik çörəyə möhtac qalaraq misirli Firdovsun taleyini yaşamağa məhkum olmasınlar. Hər halda bu əsərdə Azərbaycandakı qadınların vəziyyəti ilə müqayisə olunacaq xeyli epizodlar var.
Fazil Mustafa, millət vəkili
