Ötən həftəsonu Moderator.az saytı etibarlı mənbəyə istinadən “Space” telekanalında gedən “Günaydın” verilişiylə bağlı “Cin “Space”i qarışdırdı” başlıqlı yazıyla çıxış etdi. İddia olundu ki, verilişin aparıcıları studiyaya dəvət olunmuş bir cin çıxaran şarlatanın hoqqalaına etiraz əlaməti olaraq verilişdən imtina ediblər. Yazı bir neçə saatda ölkədə ciddi rezonans doğurdu və dərhal ölkənin tanınmış xəbər portallarının manşetinə çıxarıldı. Ancaq bir qədər sonra adıçəkilən proqramın sahibi, “SOY Prodakşn” şirkətinin rəhbəri Oqtay ... və Space rəhbərliyi işə qarşdı, sonda xahiş olundu ki, bu mövzuyla bağlı ətraflı söhbət aparılsın və məsələnin mahiyyəti təfsilatıyla ölkə oxucularına çatdırılsın.
Beləliklə suallarımızı “Soy Prodakşn” şirkətinin
rəhbəri Oqtay Əliyev cavablandırır.
-Deyəsən,
getdikcə telekanalların kommersiya marağı hər şeyə qalib gəlir?
-Dövlət özəl telekanallara pul ayırmır. Ancaq
AzTV və İTV-yə dövlət büdcəsindən vəsait ayrılır. Özü də yetərincə pul ayrılır,
ona görə də pulu dövlət verdiyindən proqram seçimini də əslində dövlət diqtə
edir, əsasən maarifçilik istiqamətinə üstünlük verilir, bu zaman reklam dalınca
qaçmaq zərurəti yaranmır. Kommersiya hesabına dolanan kanallarda isə mexanizm
belə qurulur. Özü də təkcə bizdə deyil, bütün dünyada təxminən belədir. Reytinq
gətirən verilişlər əsasən əyləncə və şou xarakterli olur. Adicə bir misal
deyim. Rusiyada həftənin şənbə günü efirə gedən üz-üzə bir veriliş var.
Telekanalın aparıcısı iki nəfər siyasətçini studiyaya dəvət edir, onlar da
siyasi mövzuda polemika aparırlar. Siz həmin verilişə baxın, görəcəksiniz ki,
iki siyasətçi danışır, amma altda SMS qoyublar ki, respondentlər hansı siyasətçinin
tərəfindədir. Jiriniovski efirdə olanda siz baxsanız görəcəksiniz ki, SMS-lərin
sayı 100 minləri keçir. Bilirsinizmi həmin debata görə Jirinovskiyə xeyli pul
verirlər ki, bu siyasətçi gəlib studiyada çığırsın, bağırsın, kiməsə stəkan
atsın, tamaşaçının diqqətini cəlb etsin. Etiraf etməliyik ki, bu gün bütün
dünyada tamaşaçının istəyi budur. Mən də Siz deyən kimi maraqlıyam ki, əsasən
elmi-publisistik, mənəvi dəyərlərimizi təbliğ edən, maarifçilik məzmununda
proqramlar efirlərin bəzəyi olsun, amma reallıqla ayaqlaşmaq zorundasan. Məsələn,
İTV-də təbiətlə bağlı bir veriliş gedir. İki aparıcıdır, mən əsasən Qara müəllimə
görə o verilişə böyük həvəslə baxıram. Bir neçə gün öncə də onlar Altıağaca
getmişdilər. Amma əhalinin 95 faizi bu cür verilişlərə baxmır və deməli, reytinq
də vermir. Əgər hər hansı veriliş reytinq vermirsə, bu nə deməkdir, istənilən
bir veriliş reytinq gətimirsə kanal onu bağlamaq məcburiyyətindədir. Kanal rəhbərliyi
səni çağırıb deyir ki, bu veriliş mənə lazım deyil. Yəni əgər veriliş reytinq gətirmirsə,
deməli, reklam və sponsor da gətirimir, həmin reklam yerləşdirici şirkətlər
sponsorluqdan imtina edirlər. Nəticədə kanal rəhbərliyi məcbur olur ki, həmin
reytinqsiz verilişdə çalışan personalın maaşlarını digər verilişlər hesabına ödəsin.
Bu da çox vaxt uzun sürmür.
-Niyə tutaq ki, “SOY Prodakşn” kimi nüfuzlu
şirkətlər ona- buna ağız açaraq bəzən də əlverişsiz şərtlərlə kommersiya layihələri
icra edincə dövlət vəsaiti cəlb etməklə xeyli gözəl iş görə bilər. Dövlət niyə
pulu məhz sizin kimi şirkətlərə deyil, yeni yaranmış qeyri-peşəkarlara etibar
edir?
-Buna mən necə cavab verim? Onu dövlət müəyyənləşdirir.
Məsələn, biz “Üç bacı”nı öz gücümüzə çəkirirk. Ola bilər ki, bundan sonra
hansısa istiqamət üzrə bizə pul ayrılsın. Deyim ki, təkliflərimizi yazıb
vermişik də. Amma bu günə kimi dövlətin bir qəpiyini də görməmişik. Amma
Rusiyada belə bir şey var. Bu ölkədə tutaq ki, Mətbuat və İnformasiya Nazirliyi tutaq ki, “Soy Prodakşn”ı çağırıb deyir ki,
gedirsiniz Azərbaycanda olan etnik qruplarla bağlı xırda-xırda sənədli filmlər
çəkirsiniz. Amma həmin nazirlik bilir ki, bu verilişin reytinqi yoxdur, bilir
ki, bu verilişə heç kim baxmayacaq, bilir ki, bu verilişin kommersiya tərəfdən
qazancı yoxdur. Amma pulu həvəslə verir ki, bu bizə bu gün və gələcək üçün
lazımdır, milli-mənəvi dəyərlərimizin təbliği və qorunması baxımından həyati əhəmiyyətlidir.
O cümlədən hər bir özəl kanal da reytinqi olmayan müəyyən verlişə də bilə-bilə
xeyli vəsait ayırır. Elə “Space” kanalını götürək. Tutaq ki, bu kanalda reklam
və sponsor gətirən 5 veriliş varsa, ordan gələn pul hesabına bir 3 veriliş də
reytinqsiz, amma lazımlı verilişlərə həyat verirlər. Götürək mədəniyyət xəbərlərini.
“Space”də belə bir veriliş var və ölkə teatrlarından, musiqidən, incəsənətdən,
sənət adamlarının həyatından verilişlər hazırlanır. Unutmayaq ki, bu veriliş
böyük bir komandanın zəhməti hesabına ərsəyə gəlir. Yəni heç olmasa iki redaktor,
3 operator, sürücü və s. zəhmət çəkir və bunlara maaş verilməlidir. Bu xərclərin
hamısı digər reytinqli verilişlərə gələn pulların hesabına qarşılanır.
-Deməli, cəmiyyətimiz hələ ki, lazımi səviyyədə
deyil...
- Bilirsiniz, elitar və kütləvi mədəniyyət
var. Kütləvi mədəniyyətə insanlar axınla gedir, elitar mədəniyyətə isə çox az
adam maraq göstərir. Yəni bu təbəqənin əhatə dairəsi məhduddur.
-Parlamentdə də demək olar ki, tez-tez
telekanallardakı mövcud durum narazılıqla qarşılanır, deputatlar gileylənir ki,
televiziyaların belə deyək ki, neqativi pozitivindən çoxdur. Bayağı və yüngül
verilişlərin gətirdiyi pullar millətin genefondunu zəhərləyirsə, həmin vəsaiti
dövlət büdcəsindən ödəməklə bu təhlükələri neytrallaşdırmaq olmazmı?
-Mən buna fərqli yanaşıram. Hesab etmirəm ki,
dövlət özəl kanallara pul verməlidir. Tutaq ki, mən bir şirkət açmısam, niyə
dövlət mənə pul verməlidir?
-Verməlidir ki, ucuz əyləncələrlə milləti
yoldan çıxaranların əli-qolu bağlansın.
-Bunun üçün dövlət televiziyaları var, buyurub
bu boşluğu doldursunlar. Kifayət qədər böyük pullar ayrılır, ondan səmərəli
istifadə etsinlər. İTV-də yeni bir veriliş hazırlanıb-Zəka adında. Rusiyadakı
“Umniki” verilişindəki kimi. Azərbaycanda olan ən savadlı tələbələrin hamısını
yığırlar ora, savad yarışması gedir. İstəyən oturub baxsın. AzTV-də “Muğam”
müsabiqələri, muğama həsr olunmuş digər verilişlər gedir. Yazıçı Anarın da bir
verilişi var, şairləri, yazıçıları başına yığıb söhbətləşirlər. Amma heç kim
deməsin ki, özəl kanallar ancaq bayağı, əyləncə xarakterli verilişlərdən ibarətdir.
Hər bir kanalda 25 30 faiz maarifləndirici proqramlar var.
-Qayıdaq “Space”dəki o cin çıxarma şousuna.
Telekanal rəhbərliyi hətta milyonlar gətirsə belə bu tip verilişləri efirə
buraxmamalıdır. Tutaq ki, sabah mən gəlib noxudla fala baxıb telekanala
milyonlar qazandırdım, reytinq kəllə-çarxa çıxdı, bundan ancaq millət itirəcək.
Ona görə də milli mənafe kommersiya marağından üstün olmalıdı hər zaman.
-Yox, bircə dəqiqə. Burda bir məsələ var. Siz
də, mən də, bizim kimi bütün ziyalı insanlar da bilirlər ki, noxudla, başqa
şeylərlə fala baxmaq başdan ayağa fırıldaqdı. Amma Siz mənimlə də razısınızmı
bu gün o noxudla, düyüylə, nə bilim, kofe ilə fala baxanların qapısının ağzında
millət yatır?
-Razıyam.
Onu da bilirsinizmi hətta onu şarlatan
adlandırsanız da efirdə görənlərin çoxu bu günədək tanımırdılarsa, sabah
ünvanın axtarıb “fala inanma, faldan qalma” inancına aldanıb onun hüzuruna gedəcklər?
Yəni bununla antireklam hesabına ona əlavə müştəri qazandırdınız...
-Bizim borcumuz insanlara nəyin nə, kimin kim
olduğunu göstərməkdir. Biz millətə deyirik ki, əzizlərim, qurban olum sizə,
artıq 21-ci əsrdi, 19-cu əsrin sonları deyil ki, siz yenə də hansısa
şarlatanlara, şeyx nəsrullahlara inanıb onların dalınca gedəsiniz. Özü də bir
vacib məqamı da vurğulamaqda fayda var ki, bu tip fırıldaqçılar çox peşəkar və
dildən pərgar olurlar, insanları asanlıqla ovsunlaya bilirlər. Ən dəhçətlisi
bilirsiniz nədir, həmin verilişdə elm adamı oturmuşdu, o çox aramla, məntiqlə
danışırdı, danışmağa qoymadı. O tip insanlar elə natiq kimi danışıb adamları
inandırırlar ki, adamı heyrət götürür.
-“Dələduzlar ən tanınmış hüquqşünaslardan çox
bilir” deyimi var.
-Amma inandırım ki, milləti ələ salan bu
şarlatanların keçmişini araşdırsan bəlli olar ki, çoxusu uzağı 6-cı, 7-ci sinfi
bitiriblər. O cin məsələsində biz studiyaya 3 müxtəlif tanınmış peşə sahibini dəvət
etmişdik-psixoloq, sosioloq və həkim. O imkan vermədi həmin adamlar ağzını açıb
nəsə deməyə. Mən də orda dedim ki, ay cinçıxaran, bax bu üç adama inandırın ki,
siz nəyə qadirsiniz. Həmin adamlara da dedim ki, siz də onu ifşa edin ki, bu
adam kimdi və əslində elm, təbabət, psixologiya var və bunlar həmin şeyi inkar
edir. Özü də unutmayaq ki, kimin ki, psixoloji problemi var, cinə, fala o cür
adamlar daha tez inanır. Məsələn, mənə desələr ki, filankəs fala baxır, nə
bilim başqa nə hoqqa çıxarır, şəxsən mən belə şeylərə inanan deyiləm.
-“SOY Prodakşn”ın daha hansı projeləri var?
-Biz “Situasiya komediyası” deyilən serialı çəkirik.
Artıq bir ildi efirdədir. Xalq artisti və əməkdar artistlərlə də əməkdaşlıq
edirik və çalışırıq ki, maraqlı olsun, istəyirik ki, yaxşı şeyləri belə deyək ki,
xarici kanallardan qoparıb Azərbaycana gətirək. Yəni çalışırıq ki, tamaşaçı digər
kanallardakı seriallardan üz çevirərək bizə tərəf gəlsin. Bundan başqa çox
sevdiyim “Zəhmətkeş ulduzlar” adlı bir verilişimiz var. Bizim orda amalımız, məqsədimiz
nədir? Rayonlarda yaşayan yaşlı insanların evinə gedirik, o insanlar ki, sovetlər
dönəmində ya qabaqcıl sağıcı və ya naxırçı olublar, yaxud o dövrdə hansısa çox
məhşur peşə sahibi kimi ad-san qazanıblar, bax həmin 70-80 yaşlı insanları
ziyarət edirik. Bəzən elə ailələrdə qonaq oluruq ki, bir qoca qarıyla ağsaqqal
qalıb tək, övladları xaricdə. Təsəvvür edin, qoca ər-arvad evdə tənha oturub,
birdən ölkənin ən məhşur iki ulduzu onların qapısını açıb içəri keçir. Onlar nənə
ilə babanın evini təmizləyirlər, həyət-bacanı belləyirlər, ağaclarını kəsirlər,
meyvə yığırlar, yun çırpırlar, hətta onlara turşu da bağlayırlar. Hətta bir dəfə
bir məsələ olmuşdu və biz onu efirə vermədik. Gedib onları çimizdirmişdilər.
Sonra da onlara burdan apardıqları ərzaqla bir yaxşı yemək bişirib süfrə açırlar,
oturub mahnı oxuyub həmin tənha, ahıl adamları feyziyab etməyə başlayırlar. Şəxsən
mən bu verilişi çox sevirəm. Çünki bilirsiniz, tutaq ki, Lerikdə və ya uzaq
Daşkəsəndə ucqar kənddə oturan bir yaşlı insan yatsa yuxusuna da girməz ki,
sabah tutaq ki, Aygün Kazımova onun qapısını döyərək “gəldim ki, sənin evini
yığışdırım” deyəcək. Yaxud ulduzlardan biri soruşacaq ki, sənə kömək etməyə gəlmişəm,
ay nənə, de görüm neynəyim? Bir dəfə Nadir sırf ürəkdən gedib tövlədə inəklərin
altını təmizlədi, peyini daşıdı və altlarını quruladı. Hətta bir dəfə övladları
Rusiyada olan bir tənha qadın dedi ki, ay bala, ömrümdə bizim qapıya bu qədər
adam yığışmamışdı. Çünki hamı hasarın başından boylanırdı ki, aman Allah, tutaq
ki, həmişə toylarda gördükləri Manaf Ağayev və ya Nadir əlində bel və ya yaba gedib
kiminsə təsərrüfat işini görür. Bundan başqa bizim uşaqlar üçün də maraqlı
verilişlərimiz var. Hər axşam səkkizə qalmış efirdə gedir. Kİmsə bir nağıl
danışır, yaxud aparıcı ilə kukla tutaq ki, yağışın necə əmələ gəlməsini loru
dildə izah edir ki, uşaqlarda düzgün fikir formalaşsın.
-Yəni uşaqların nənə-babalarına verəcəkləri
suala siz cavab vermiş olursunuz.
-Bəli, həm də uşaqların dünyagörüşünü
formalaşdırır bu cür verilişlər. Orda uşaqları həvəsləndirməkdən ötrü onlar
arasında müsabiqə elan edirik ki, kim 5 dənə tapmaca, yaxud 6 dənə atalar
sözü desə, onlara hədiyyəmiz olacaq.
Eyni zamanda bizim ATV-də gedən “Qorxma, mən səninləyəm” verilişi var. Bu sırf əyləncəli
verilişdir. Toppuş, Keyxanım və Əkbər obrazları
və müğənnilər yarışma keçirirlər. Türkiyədə bunun başqa formatı var- “Mən
bilməm, eşim bilər”. Bizsə ordan götürəək bir az dəyişmişik və müğənnilər
arasında məzəli bir şey yaratmışıq. “Yeni ulduz”u bitirdik, hardasa 10-11
mövsüm getdi bu veriliş. Bu gün həmin müsabiqənin qalibləri səhnələrdədir, çox
sevindiici haldır ki, həmin uşaqların ikisi-Aysel Əlizadə və Səfurə məhz
“Avroviziya” yarışmasında iştirak etdi. Çox təəssüf ki, hər ikisi ailə
qurduqlarından hələ oxumurlar. Bununla yanaşı biz “Xalq ulduzu” layihəsi həyata
keçirdik. Nə qədər yaddan çıxmış xalq mahnılarına ikinci həyat vedik. Ancaq
artıq onların təkrarlanması doğru deyil və bu layihələrin artıq zamanı keçib.
İndi tələb başqadır. Bunu davam etdirmək artıq tamaşaçı üçün maraqsız olar.
İndi tamaşaçı Türkiyədə gedən “Bu səs Türkiyə” formatında bir şey olmasını istəyir.
Yaxud Moskvada yayımlanan “Qolos” kimi layihələri görmək istəyirlər. Ancaq
bunları Azəbaycana gətirmək zarafat məsələ deyil və bizim üçün çox ağır hesab
olunan şərtlər var. Bu layihələrin lisenziyaları xarici dövlətlərdədir. Bu gün
Türkiyə və Rusiyada olan bir çox verilişlər lisenziyalıdır. Məsələn, dünyada
“Endamor” şirkəti var ki, bir çox layihələrin lisenziyası məhz ona məxsusdur.
Biz Rusiya ilə əlaqə saxladıq, onlar 600-700 min, hətta bir milyon istədilər.
Amma Türkiyədə bunu 300-400 minə almaq mümkündür. Bu pulu tapıb həmin
lisenziyanı almaq lazımdır ki, sabah o verilişi özbaşına edəndə sənin yaxandan
tutub plagiatlığa görə məhkəməyə verib canını almayalar. Bu gün Azərbaycanda həmin
lisenziyanı alacaq böyük şirkətlər və sponsorları cəlb etmək demək olar ki,
mümkün deyil. ATV bu yaxınlarda Gənclər və İdman Nazirliyi ilə birgə iki böyük
layihə həyata keçirdi. Onlardan biri Ukraynada Böyük səhnə, o biri isə “Ford
bayard”. Onun da mexanizmi necədir. Siz onlardan lisenziyanı alırsınız,
deyirsiniz ki, məsələn, bizə 15 gün vaxt ayırırın. Onlar Fransada bunların
hamısını təşkil edirlər. Burdan sadəcə olaraq iştirakçılar və prodüsserlər
gedir ora. Kamera da, rejissor da, səs də onlarındır. Özləri çəkirlər, düzüb
qoşurlar, diski sənə verirlər ki, xoş gəldin, apar göstər. O cümlədən belə
verilişlər Afrikada da var və orda gedib cəngəlliklərdə yaşamalısan.
Argentinada da var və hansı ki, müxtəlif maneələrdən keçməlisən. Deməyim odur
ki, bütün bu verilişlərin hamısı lisenziyalıdır.
-Bu gün ölkənin ən retinqli verilişi hansıdır?
-Ən reytinqli kanal ATV-dir, birinci yerdə ötən
həftə bu kanal olub, ikinci yerdə ANS-dir, 3-cü yerdə “Space və dördüncü yedə XəzərTV idi.
-AZTV və İTV isə sonuncu yerləri bölüşürlər...
-Bəli, onlarda reytinq çox aşağıdır. ATV də də
birinci yeri aşağısı bir ildir ki, “Səni axtarıram” verilişi tutur. Bundan
sonra Zaurun “Ümid var” veilişidir, sonra bəzi kanalların xəbərlər proqramı gəlir.
-ANS-in hansı proqramı reytinqlidir?
-Əvvəllər “Xəbərçi və “İç xəbər” yaxşı reytinq
verirdi, ancaq son dövrlər artıq ANS-də Elgizin proqramı yaxşı reytinq verir.
Bundan başqa arada bir “Meyxana” və “Toylar kraliçası” yaxşı reytinq verirdi.
Bilirsiniz, sən baxıb görürsən ki, tamaşaçı daha çox nəyi istəyir, sən də ona
uyğun proqram seçirsən. Çox təəssf edirəm ki, bəzən hansısa çox dəyərli sənədli
film elə bir reytinq verir ki, adicə o profilaktikadakı “dud-dud” siqnalı ondan
5 reytinq yuxarı verir. Bax bu artıq adamı dəhşətə gətirir ki, bu boyda zəhmətin
nəticəsinə verilən qiymətə və marağa bax.
İllər ərzində insanların psixologiyasında
yaxşılığa doğru meyl hiss olunurmu? Tutaq ki, 2003-cü ildəki tamaşaçı 10 il
sonra yenədəmi eyni bayağı və ya əyləncə xarakterli verilişə daha çox meyl
edir?
-Mahiyyət etibarı ilə təxminən eyni şeydir.
Son zamanlar dəyişən bir şey var və o da yerli seriallara baxanların sayının
nisbətən artmasıdır. Gəlin etiraf edək ki, insanlar daha yüngül, əyləncəli və
şou xarakterli verilişləri sevirlər. Gəlin bir eksperiment edək. İndi iki
ziyalı üz-üzə oturub çox maraqlı söhbət edirik. Amma birdən kənardan kimsə
qışqıra və ya qəhqəhə çəkib gülə. Hamı maraqla qaçıb orda nə baş verdiyinə
baxacaq, amma kimsə qulaq verib maraqlanmayacaq ki, bu iki adam görəsən nə söhbət
eləyir.




































































































