“Mirşahindir də. Guya öz aləmində söz oynadır, amma anlamır ki, söz oynatmaq faktların başına ip salıb oynatmaq deyil”.
Bu sözləri Moderator.az-a açıqlamasında Ədalət Partiyasının sədr müavini Heydər Oğuz dünən
“Hesabat” verilişində müəllifin millət vəkili İlyas İsmayılovun ünvanına səsləndirdiyi
fikirləri şərh edərkən bildirib. Heydər Oğuza görə, Rusiyanın Krımı işğalı
zamanı Azərbaycan siyasilərinin mövqeyini şərh edərkən müəllifin birdən-birə
İlyas İsmayılova ilişməsinin heç bir məntiqi açıqlaması yoxdur:
“Mirşahin parlamentdəki məlum insidenti Rusiyapərəst qüvvələrin fəallaşması
konteksində təhlil etməyə və Ədalət liderini də bu qüvvələrin təmsilçisi
qismində göstərməyə çalışır. Hansı əsasla İlyas müəllimi ruspərəst kimi görür, bunu
isə qətiyyən açıqlamır. Görünür, Mirşahində bu qənaəti formalaşdıran yeganə
arqument İlyas İsmayılovun keçmiş sovet dövründə yüksək vəzifələrdə işləməsidir.
Nəzərə alsaq ki, SSRİ dövrü bizim keçmiş tariximizdir və hər birimiz o vaxt
hansısa yüksək, yaxud aşağı vəzifələrdə işləyirdik; belə çıxır ki, Azərbaycan
xalqının ağlı kəsən hər bir vətəndaşı ruspərəstdir”.
Bu cür dayaz yanaşmanı məntiqsizlik kimi qiymətləndirən
şair-publisist ANS yetkilisinə İlyas İsmayılovun Rusiya tərəfdarı olmadığını
sübut edən bəzi faktları xatırlatmağı lazım bildi:
“Əvvəla, İlyas İsmayılov necə rusun adamıdır ki, onun oğlu Şimal
qonşumuzun ərazisində sifarişlə həbsə alınır və 3 il müddətində haqsız yerə
dustaq həyatı yaşayır, Rusiyanın adamı olan millət vəkili isə bütün səylərinə
baxmayaraq öz oğlunu barmaqlıqlar arxasından xilas edə bilmir? İkincisi,
haranınsa adamı olmaq üçün ya maddi, ya mənəvi cəhətdən ora bağlanmaq lazımdır.
İlyas müəllimin isə nə şəxsən özünün, nə də onun övladlarının Rusiyayla heç bir
ticari, iqtisadi və ya siyasi əlaqəsi yoxdur. Özü Azərbaycan Respublikasının
Milli Məclisinin deputatıdır, övladları isə mövcud geopolitik qütbləşmədə
Rusiyanın rəqibləri sayılan ölkələrdə yaşayırlar. Belə vəziyyətdə İlyas
İsmayılovun Rusiya qarşısında hansı öhdəliyindən söhbət gedə bilər?”
Mirşahinin dilə gətirdiyi “seçkidən seçkiyə seçilən” ifadəsini də tənqid
edən Ədalət yetkilisinə görə, bu fikirlər “Hesabat” müəllifinin siyasi təfəkküründən
xəbər verir: “Bu adam illər boyu siyasi-analitik proqramlar hazırlamasına
baxmayaraq hələ də anlaya bilmir ki, siyasi partiyalar elə seçkidən-seçkiyə fəallaşmalıdırlar.
Öz fikirlərini xalqa çardırmalı və məramlarını həyata keçirmək üçün ondan
mandat almalıdırlar. Mirşahin əgər bunu nəzərdə tutursa, belə çıxır ki, o hətta
siyasətin əlifbasından belə xəbərsizdir. Yox, əgər nəzərdə tutduğu mandat
alandan sonra lal deputata çevrilməkdirsə, yenə yanılır. İlyas müəllim digər
bir çox məsləkdaşları kimi susmağı qızıl, danışmağı gümüş hesab edənlərdən
olsaydı, nə Milli Məclisin spikerinin iradiyla qarşılaşar, nə də Mirşahin onun
dediklərinə bu cür əcaib şərhlər verərdi”.
Bu fikrin davamında şair-publisist onu da əlavə etdi ki, İlyas
İsmayılov hər zaman hüququn üstünlüyünü siyasi həyatının əsas qayəsi olaraq
görmüş, rastlaşdığı qanun pozuntularına qarşı həmişə mübarizə aparmış və aparmaqdadır:
“Əslində son insidentin baş verməsinin başlıca səbəbi də sədrimizin bu cür
israrlı mübarizə ilə qanunsuzluq üstünə getməsi və ədalətsizliklər üzərində bərqərar
olmuş mövcud rejim sahiblərini qıcıqlandırmasıdır. Görünür, bu əsəb mübarizəsində
gərginliyə tab gətirməyən qarşı tərəf öz emosiyalarına hakim ola bilməmiş və məlum
reaksiyanı vermişdir. Bu da İlyas İsmayılovun apardığı mübarizənin artıq nəticə
verməsinin əlamətidir və onun Rusiya-Azərbaycan münasibətlərinə qətiyyən dəxli
yoxdur.”
Qanun pozuntularına qarşı mübarizənin ictimaiyyətə düşmən hiyləsi
kimi təqdim olunmasının özünü əslində düşmən dəyirmanına su tökmək kimi qiymətləndirən
Heydər Oğuz son olaraq Mir Şahini və onun ideya rəhbərlərini siyasi uzaqgörənliyə
dəvət etdi: “Hər hansı cəmiyyətə ədaləti düşmən fikri kimi təqdim etsən, özün isə
ədalətsiz və qanunazidd hərəkətlərindən əl çəkməsən iradəsinə söykəndiyin xalqı
xarici qüvvələrin qucağına atmış olarsan. Nə yazıq ki, artıq uzun müddətdir
bizim cəmiyyətimizə bütün müsbət ideyalar xarici qüvvələrin qəbuledilməz tələbləri
kimi, bütün mənfi xüsusiyyətlər isə milli dəyərlər kimi təqdim olunur. Beləcə
millət özünə nifrət edib xarici qüvvələrin ədalətinə bel bağlayır. Bu isə milli
iradənin zəifləməsinə gətirib çıxarır və dövlət suverenliyini təhlükə altına
qoyur. Hakimiyyəti qanuna riayət etməyə çağıran İlyas İsmayılova ruspərəst
damğasının vurulması da şüurlu və ya şüursuz şəkildə həyata keçirilən bu siyasətin
tərkib hissəsidir. Niyə Konstitusiya maddələrinin pozulması, hökumət nümayəndələrinin
özbaşınalığı milli dövlətçilik dəyəri, bunu tənqid etmək isə anti-milli siyasət
kimi qiymətləndirilməlidir? Zorla buna inandırılan xalq özünü yerli məmurların
özbaşınalığından qurtarmaq üçün bütün ümidlərini hansısa xarici qüvvələrə
bağlamazmı? Ən əsası isə kimdir xaricpərəst qüvvə-özbaşınalıqlarıyla xalqı ölkəmizin
ərazilərində gözü olan qüvvələrin qucağına atanlarmı, yoxsa insanları dövlətindən
küsdürən bu siyasətə qarşı çıxanlarmı?”



































































































