Moderator.az şair-publisist Nurəddin ismayılın daha bir yeni şeirini oxuculara təqdim edir:
Hansı sözdən sənə pay tutum
Gülüm, qalaq-qalaq söz var,
Deyilməmiş hansı sözdən
sənə pay tutum.
Bəxtə işıq saçan
gör nə qədər ulduz var,
Bilmirəm, hansı ulduzu,
gözəllikdə sənə tay tutum.
Ulduz desəm, ay inciyər,
Ayım desəm, gün inciyər.
Necə bənzədim səni gülə,
Güllər baxıb alqış eylər,
gül üzünə, gülə-gülə.
Gözün ay tamaşası,
Hüsnündür şadlıq masası.
Yazıya almaq səni çətin,
Yazan yazmış mənsiz qismətin.
Nə söz tapıb deyim sənə,
Sözlə çarə bulunmaz
candan sevənə.
Bəlkə, sözdə deyil,
haray çəkən baxışdadır
ən böyük sevgi?!
Bəlkə, lal sükutdan ürəklərə
xalı düşən naxışdadır
ən böyük sevgi?!
Yanan bilər yanmaq nədir,
Səni mənə güldürən gözlər,
məni içimdən göynədir.
Sən sevəni
həsrət dolu gözündə gəz.
Atəşini ocaqların,
içindəki közündə gəz.
Qopur yarpaq, düşür ləçək,
Arxayın ol,
bu dəli sevda bir gün bitəcək.
Və yanar bir də sönən ocaqlar,
Və bitməz sevgidən umacaqlar.
Allahn lütfüdür insana sevgi,
qorxmaz yanmağından,
sevən hər kəs onu qucaqlar.
